สิ่งที่ยังเหลืออยู่ อยากจะให้หยุดไว้ตรงนี้ อีก เดือนครึ่งเราจะมาว่ากันอีกทีจะยังไหว หรือจะถอย
--------
บางทีคำว่าท้อแท้ อ่อนแรง มันก็ช่วยให้เรามีกำลังใจขึ้นมาเมื่อเราเจอสิ่งที่คุ้นเคย

เว็บบิท :http://www.dooddee.com/signup.php?referrer=sackmemory

_________________________________________________________________
http://thaimangaclub.blogspot.com/2009/03/naruto-440-4.html
_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 30 ตุลา 2552
วันนี้มีคนไม่สบายด้วย
ตัวร้อน อาการผอืดผอม เหมือนอยากจะทำอะไรแต่ก็ไม่อยากจะทำ
ง่วงนอน เรียนก็ไม่มีความสุข
น่าหนื่อยแทนจริงๆเลย ^^....
วันนี้คนไม่สบายอยากจะกินสเต๊ก
ก้ไปหาร้านกินกัน แต่รู้สึกว่าวันนี้ไม่ค่อยคุ้มเลย เพราะอะไร เพราะเราห่วงๆเขาหรือเปล่าถึงทำให้เรากินน้อยลง หรือเพราะเราจะห่างเขาไป ชั่วระยะเวลานึง ถึงทำให้เราเป็นอย่างงี้ เหลือพรุ่งนี้อีกวัน ความหวังว่าอยากจะได้บางสิ่งบางอย่างคงเกิดขึ้น
วันนี้เราก็ทั้งสุขทั้งทุกข์ร่วมกัน(มั้ง)
ผมสบายดีแต่ไม่สบายใจที่จะได้ไปแล้ว
เขาคงสบายใจอยู่แล้วแต่แค่ไม่สบายกาย ที่เป็นไข้

ขอให้หายไวๆน๊า จะได้กลัมาเป็นยัยตัวร้าย ยย ย ย ย ย ย ย ย ย ย
วันนี้กินข้าวมื้อนี้ไม่อร่อยเหมือนทุกๆมื้อเลย
ไม่ใช่ว่าอาหารไม่อร่อยแต่ว่า ไม่อร่อยเท่าๆกับทุกวัน....ฮ่าย เริ่มเหนื่อย ทำไมสิ่งดีๆในชีวิตต้องมาแค่แปบเดียวด้วย ผมไม่เข้าใจ

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 29 ตุลา 2552
วันนี้อากาศดี ชาบูชิบุฟเฟ่ต์กิน2จ่ายแค่หนึ่ง(หายากนะ)
แต่ก็เถอะหามาให้ได้ ^^
เมื่อวันที่ 21 เฉดเช่นเดียวกันกับวันนั้นมีอยู่สองคนแต่วันนี้มีแค่เราสองคนแต่ไม่ใช่ สองคนในโซนนั้นกลับเป็นสองคนของทั้งร้าน พนักงานรอคิดเงินเราแค่สองคน ฮ่าๆ ไม่มีใครรู้หรอกว่าเรามาสองคนจะจ่ายแค่ 270(คนเดียว) ปล่อยมันรอไป ไอติมสตอบอรี่ ถ้วยนี้อะอร่อยจริงๆ อยากจะให้ ถ้วยนั้นเป็นถ้วยอมตะ ไม่มีวันหมดจริงๆ
อิ่มแล้วก็ลุกจ่ายตัง 270 เดินออกมาอย่างอกอาจ
ภารกิจวันนี้ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ หึหึ
ปล่อยโคมกัน!! ซื้อมาสามห้าบาทโปรโมชั่น+5บาทได้ไฟแชค 1 ea
ซื้อจากกาดหลวงหอบมาปล่อยที่ มช คนที่แบกมาก็คือ ญ ผู้โชคร้ายคนนั้น ฮ่าฮ่าฮ่า
ปล่อยกันแล้วก็ มีความสุข (อีกแล้วอะ)
วันนี้มีคนงอแงว่าอ้วนด้วย
และวันนี้ต้องขอโทษจริงๆ ที่ปล่อยให้เธอรอคิวอยู่คนเดียว
ผมตั้งใจจะไปเติมเงินโทรศัพท์ให้ วันหลังจะไม่ทิ้งให้อยู่คนเดียวแล้วคั๊ป

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 28 ตุลา 2552
วันนี้เราไปดู...MJ กัน เห็นเธอบอกว่าชอบมาก
แต่คงชอบไม่เท่าพี่เรนหรอกมั้ง
มีความสุข
ได้จับมือกัน...ครั้งแรก(มั้ง)
รู้สึกดีตลอดเวลาวันนี้ เพียงแต่มีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ใช่เราทำให้ผมยิ้มไม่ออกแต่ในใจ..มันยิ้มแป้นเลย
วันนี้รู้สึกดีเป็นพิเศษ
คงยิ่งเพราะเราใกล้จะห่างเธอแล้ว ถึงได้ทำให้ความรู้สึกมันอยากจะไม่ไปมากขึ้น
ช่วงเวลาดีๆชอบมาให้เห็นไม่นานนักแล้วก็จากไป
อิ่มสุข วันนี้

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 27 ตุลา 2552
ผมก็ได้มีโอกาส ไปรับผู้หญิงคนนึง ไปกินข้าว
บอกกันไว้ซะดิปดีว่าจะไปกิน แมคฟิช ไหนตอนผ่านตลาดช้างเผือกกลับบอกว่าอยากจะกินหอยทอดล่ะ ^^
เอาเป็นว่าไม่ได้กินแมคฟิชแล้วกัน^^
กินเสร็จก็ไปเดินหาซื้อกระเป๋ที่กาดธานิน แหมมม มีทอมคนนึง(เรียกว่าตัวเลยได้ไหมเนี่ย)เดินตื้อๆอยู่นั่นจนเธอนั้นเริ่มรำคาญแล้วก็เดินหนี
แต่เพราะกระเป๋ร้านนั้นสวยจึงต้องเดินกลับมาถามราคาอีกที
เท่าไรคะ" < 299 คับ(ทอมบอก)
...((( ที่รินคำ200 เอง อย่างงี้เลย เธอกระซิบข้างหูผม)
จบไปที่ธานิน///ไปเดินรินคำกันต่อเจอร้านนึงเธอชอบมากๆเลยเสื้อตัวนี้แล้วก็สั่งกำชับว่าห้ามซื้อตาม ฮ่าฮ่าฮ่า
หลังจากที่ซื้อแล้วผมก็ใช้มุขเด็กๆหลอกว่าเดี่ยวมานะฝากของวหน่อยไปเข้าห้องน้ำ
ผมฝากของเสร็จก็รีบวิ่งจู๊ดส์ไปซื้อเสื้อพร้อมใส่เลย เอามาให้เธอดูเธอบอกว่าซื้อตามไมอ๊ะเค้าไม่ชอบเค้าไม่ชอบ
อ้าวเราเปล่าซื้อตามซะกะหน่อยสีก็มะเหงเหมือนกานเลย ถ้ารุปเหมือนกานเดี๋ยวเค้าไปสกรีนก๊ะได้
เอาคำว่า....เสื้อตัวนี้มีคนใส่แล้วดีม๊ะ
กวนตรีนเธอเข้าไป
งอลเลยงอแง ไม่รู้นาทีนี้หายงอลยัง

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 23 ตุลา 2552
บอกบางสิ่งบางอย่างไปกับเธอคนนั้น รู้สึกดีจังเลย แล้วก็ได้รับบางสิ่งบางอย่างกลับมาหัวใจไม่ปลื้มนักแต่ก็ยังอยากจะก้าวต่อไปอยากจะให้ความอบอุ่นเขาต่อไปอยากจะให้มากกว่านี้ ต้องทำยังไงดี......
_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 21 ตุลา 2552

อีกแล้วววววอาหารญี่ปุ่นนนชาบูเช๊ะแสนจะอิ่มเป็น1ชั่วโมงสิบห้านาทีที่ยาวนานและก็ม่ายอาจลืมได้อีกเลยอาหร่อยสุดๆก็ได้กินกับ....นี่นามีความสุขอีกวันแล้วสิเรา ^^
ชาบูชิมีสองล๊อก
ตอนมานั่งกินคนก็มีเยอะเต็มเลย
กินไปสักพักคนเริ่มหายๆ ๆ ๆไปไหนไม่รู้
คนเหลือแค่เราสองคนในล๊อกนั้น จนจะอายอาหารก็ไม่มีลำเลียงมา
กุ๊กมองหน้าอยู่พักนึงแล้วถามว่าจะรับอะไรอีกไหมครับ
โอ้ว์โหว์บริการถามด้วยเยี่ยมไปเลย
เราสั่งกุ้งกับเนื้อ
สักพักก็มีพนักงานเอามาเสริฟให้อย่างเยอะกินแทบจะไม่หมดเวลาก็ใกล้จะครบแล้ว จุ๊กเสียดแน่นแถมยังมีเยลลี่กะไอติมอีก หนักขึ้นเลยจนมีคนบอกว่า อ้วนแล้วนะเธออะพุงย้อยยยย

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 20 ตุลา 2552
ช่วงเวลาค่ำๆ ออกงานแล้วหลังสองทุ่ม มีโอกาสไปนั่งกินอาหารญี่ปุ่นกับ ญ ที่กะลังปลื้มเขาอยู่
อร่อยมากๆเลย มื้อนั้น



พอเราอิ่มกันแล้วก็...เดินย่อยได้ตุ้มหู ม้าน้ำมาคู่เนิง เท่านั้นยังไม่พอยังจะเอาอีกคู่เป็นตุ้มหูอมยิ้มมมมคู่ละ19บาทแหนะ (แพงจริงๆเลย ของสาวๆเนี่ย)
ได้ตุ้มหู แล้วก็จะกลับกันแล้วเหลือบไปเห็นร้านขายตุ๊กตาสะสมเอิ๊กส์ๆ
คนขายเหมือนเมาเลยอ๊ะ
นั่งเล่นตุ๊กตาเหมือนเด็กๆกันอยู่แปบเนิง
ได้น้องวัวมาตัวเนิง
พี่ที่ขายบอกว่ากดแล้วจะมีเสียงเพลง
แต่พอกดจริงๆมันดังเสียงแบบนี้"ปิ๊ด.ปิ๊ด.ปิ๊ดด"ตลกอ่ะ
ได้น้องวัวมาแล้วก็พอใจกันแล้วกลับหอเลย
เป็นว่าที่มีความสุขก่อนที่จะไปจริงๆเลย

_________________________________________________________________
วันนี้เป็นอีกวันที่เราต้องคิดหนักวันที่21แล้ว แล้วเรามีเวลาอยู่อีกแค่ถึงวันที่27 6วัน....เราจะทำยังไงดีถ้ามีเวลาเหลือแค่นี้

_________________________________________________________________
เมื่อวันที่ 19 ตุลา 2552
มีโอกาสได้รอผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงหน้าคณะ
วันนี้เธอเหนื่อยๆ
เรานัดกันว่าเราจะไปกินแมคฟิชชชชชชชชช
เหมือนว่าเธอกำลังมีปัญหาทางจิตใจ
เธอบอกว่า"ไม่ไปแล้วได้ไหมฝนจะตก"
คนเราเวลาได้กินอะไรอร่อยๆก็ลืมไปเลยว่าเรากำลังเศร้าอะไรอยู่
มีความสุขอีกวันที่แมคโดนัลด์
แถมยังอิ่มกลับบ้านกันทั้งคู่เลย
_________________________________________________________________